چیزایی که خیلی ها آخر عاشقی می گن و خیلی ها نشنیده

   می گیرن حتی خودشون!!!

من آن گلبرگ مغرورم که ميميرم ز بي آبي

ولي با خفت و خواري نمي گردم پي خاري

من پذيرفتم شکســــــــت خويش را پندهاي عقل دور انديش را

من پذيرفتم که عشق افسانه است اين دل درد اشنا ديوانه است.

 ميروم از رفتن من شــــــــــــاد باش از عذاب ديدنم ازاد باش

                 گر چه تو زودتر از من ميـــــــــــروي آرزو دارم ولي عاشق شوي

                          ارزو دارم بفــــهـــــمي درد را

                                                             تلخي برخورد هاي سرد را

و من میگم :

پايان هر عشق وصل نيست! شادي نيست! گاهي جداي و غم و حسرت است.

 پس از عشق پرهيز كن ! حيف است ، مگذار قلب پاك و مهربانت با

غبار عشق آلوده گردد، حيف است چشمان سياه و زيباي تو روزي براي

 غم جدايي اشكبار شود!

شایدم فقط گفتنش آسون باشه پای عمل که برسه خودمم جا بزنم

نظر شما چیه؟!؟

 سر کلاس ادبیات معلم گفت:فعل رفتن رو صرف کن:

 رفتم ... رفتی ... رفت...ساکت می شوم، می خندم،

 ولی خنده ام تلخ می شود. استاد داد می زند:

 خوب بعد؟ ادامه بده . و من می گویم:رفت .رفت..رفت.

 رفت و دلم شکست...غم رو دلم نشست...

 رفت شادیم بمرد...شور از دلم ببرد .

 رفت...رفت...رفت و من می خندم و می گویم :

  خنده تلخ من از گریه غم انگیزتر است

                            کارم از گریه گذشته است به آن می خندم.

خداحافظ:

شبیه برگ پاییزی پس از تو قسمت بادم

                         خداحافظ ولی هرگز نخواهی رفت از یادم

خداحافظ و این یعنی در این اندوه می میرم

                         در این تنهایی مطلق که می بندد به زنجیرم

و بی تو لحظه ای حتی دلم طاقت نمی آرد

                         و برف نا امیدی بر سرم یکریز می بارد

چگونه بگذرم از عشق از دلبستگیهایم

                         چگونه می روی با اینکه می دانی چه تنهایم

همیشه با تو بودن های من دیری نمی پاید

                         و بعد از تو کسی دیگر به دیدارم نمی آید

تمام لحظه های من پر از تکرار بی رحمیست

                         چگونه می توان با این همه نامهربانی زیست

ببین دلتنگ دلتنگم و از بی حاصلی لبریز

                          واین را خوب می دانم که می پوسم در این پاییز

و تو از یاد خواهی برد تمام خاطراتت را

                          ومن می میرم از ترس و ملال و رخوت فردا

همان فردای بی رحمی که دلگیر است و تکراری

                           و لحن پنجره هایش غم انگیز است و دیواری

بیا و چشم هایم را زدوش جاده ها بردار

                           و بیش از این مرا در انتظار دیدنت مگذار!

 و حالا لحظه های من گرفتار سکوتی سردو سنگینند ...

 وچشمانم که تا دیروز به عشقت می درخشیدند

 نمی دانی چه غمگینند...

زیباترین تصویری که از کودکی من برجای مانده است.

چه با شکوه کودکی

                    زندگی عروسکی

                                    خنده های یوشکی

                                                 گریه های دروغکی

سرمشق من اسم تو بود

                   اسمی مثه جادوی شب

                                     یک اسم از بر کردنی

                                                 شعر تماس دست و لب

حادثه ی ساده شدن

                  شکفتن تو پیش من

                                    دفتر تب کرده ی ما

                                                  کاغذ مردو شعر زن

تخته سیاه بی صدا

                 پر از ترانه های ما

                                  اسم تو شکل قلب من

                                                 پای همه جریمه ها

هنوز می خوام از تو بگم

                با این دو دست جوهری

                                 بگم که دل خط خطی یه

                                                 از اون نگاه سرسری

می خوام نترسم سر صف

               هنوز میخوام خطر کنم

                                 مثل شبای امتحان

                                                 فقط تورو از بر کنم

چه با شکوه کودکی!

 چشمم به شعری افتاد که هیچ ربطی به دل من نداشت تازه فهمیدم

 که دلم مال خودم نیست!!  شما فهمیدین مال کیه به منم بگین!!!

راستی شماهایی که لطف می کنین به کلبه ی ما سر میزنین

یه ردی از خودتون بزارین که از خجالتتون در بیام.

مثل: من، پریسا ،؟؟،دوست من و ...

 Okkkkkkk???? 

یه تریلی ارادت خدمت شما خالیش کنین تریلی بعدی تو راهه

یهو دلم برا خواننده هایی که دوسشون دارم تنگید، ببینیم؟؟؟

ماه مبارک رمضان و رسیدن ماه نور و قرآن بر همگان مبارک باد. التماس دعا

          

                                      بس که اسم تو رو خوندم بوی تو داره نفسهام

 با تو بوده ام همیشه و در همه جا، با تو نفس کشیده ام با چشمان تو دیده ام،

 مرا از تو گریزی نیست، چنان چه روح را از جسم، و درخت را از آفتاب،

 تو دلیل حیات من بوده و هستی و چنان با این دلیل آمیخته ام و زیسته ام که

 باور کرده ام که علت بودن من تو هستی

 پاسخ من به آغازو پایان زندگی این است: 

                                                                  همیشه با تو

 به نام آنکه اشک را آفريد تا سرزمين وداع آتش نگيرد...

 سلامت می کنم ای نور دیده

                  سلام از جانب دوستت رسیده

                                       سلامت می کنم باشی سلامت

                                                         سلام من فدای یک کلامت

 خیلی لذت داره وقتی می بینی کارت برای خیلیها قشنگه و بهت

 نظر میدن من خیلی از همتون ممنونم بازم پیشم بیاین

من منتظرپیشنهاداتونم هستم.                      

 برای پریسای عزیزم که لطف کرد و برام نظر گذاشت:

 اگه یه کم دقت می کردی می تونستی آیدی منو از تو منوی اصلی پیدا کنی.

 ابریشم نگاه شما آذین جام زیبای تنهایی من است.

 غروب تنهاییتان را با هر بهایی خریدارم.

      دلا بسوز که سوز تو کارها بکند     

                                                نیاز نیمه شبی دفع صد بلا بکند.

  نخستین نگاهی که ما را به هم دوخت !

  نخستین سلامی که در جان ما شعله افروخت.

  نخستین کلامی که دلهای ما را به بوی خوش آشنایی سپرد

  و به مهمانی عشق و دوستی برد.

 چه خوش لحظه هایی که ،دزدانه از هم نگاهی ربودیم و رازی نهفتیم.

 چه خوش لحظه هایی که (( سرود دوستی و علاقه )) را به شرم خموشی

 نگفتیم و گفتیم.دو آوای تنهای سر گشته بودیم ، رها در گذرگاه هستی ،

 به سوی هم از دورها پر گشودیم.

 چه خوش لحظه هایی که نوای دوستی هم را شنیدیم

 و چه خوش لحظه هایی که در پرده ی عشق و دوستی

 چو یک نغمه ی شاد با هم شکفتیم!

      یار ما مست شراب است و وفایی دارد              

                                          ای حریفان مگذارید که هوشیار شود.

        دل من روی زمینه دل تو تو آسمونه

                                   اونقدر دوست دارم من که فقط خدا می دونه

  در دل خسته ی خویش غرق این اندیشه بودم که به کجا باید پناه برد

  و به کدامین خانه ی خوشبختی که پلاکش از امید باشد و پنجره هایش

  به روی عشق باز شود پناه برم که نشانی تو برایم زمزمه شد

  یا مهدی...(کمک!!!)

  عقربه های ساعتم

                     نمی کنن حمایتم

                                     یه لحظه صبر نمی کنن

                                                              تا برسم به حاجتم.

پس از یک جستجوی نقره ای در کوچه های آبی احساس تو را از بین گل هایی که

 در تنها ییم رویید با حسرت جدا کردم و تو در پاسخ آبی ترین موج تمنای دلم گفتی :

دلم حیران و سرگردان چشما نیست رویایی و من تنها برای دیدن زیبای آن چشم تو

را در دشتی از تنهایی و حسرت رها کردم....

نمی دانم چرا رفتی نمی دانم چرا؟ شاید خطا کردم و تو بی آن که فکر غربت چشمان

 من باشی نمی دانم کجا،تا کی، برای چه ،ولی رفتی و بعد از رفتنت باران چه

 معصومانه می باریدو بعد از رفتنت رسم نوازش در غمی خاکستری گم شد....

و بعد از رفتن تو آسمان چشمانم خیس باران بود ....

و من با آن که می دانم تو هرگز یاد من را با عبور خود نخواهی برد هنوز

 آشفته ی چشمان زیبای توام ...

برگرد!

ببین که سرنوشت انتظار من چه خواهد شد

و بعد از این همه طوفان و پرسش و وهم و تردید کسی از پشت قاب پنجره آرام

و زیبا گفت:تو هم در پاسخ این بی وفایی ها بگو در راه عشق و انتخاب آن خطا کردم...

و من در اوج پاییزی ترین ویرانی یک دل، میان غصه ای از جنس کوچک یک ابر،

 نمی دانم چرا؟ شاید به رسم و عادت پروانگی مان باز برای شادی و خوشبختی

 باغ قشنگ  آرزوهایت دعا کردم.

          بمیرد آن که غربت را به پا کرد                 مرا از تو تو را از من جدا کرد.

 دوست داشتن دل مي خواهد نه دليل!

                                          از ته دلم دوستت دارم بي هيچ دليل

                                                                                 حتي براي يک نفر.

عزيزترين کست ازت بخواد فراموشش کني ... خيلي سخته که سالگرد آشنايي با

عشقت رو بدون حضورخودش جشن بگيري ... خيلي سخته که روز تولدت ، همه

بهت تبريک بگن ، جز اوني که فکر مي کني به خاطرش زنده اي ... خيلي سخته

که غرورت رو به خاطر يه نفر بشکني ، بعد بفهمي دوست نداره ... خيلي سخته که

همه چيزت رو به خاطر يه نفر از دست بدي ، اما اون بگه :

ديگه نميخوامت........

 کوچیک کردن دنیا به اندازه ی یه نفر

                 یا بزرگ کردن یه نفر به اندازه ی دنیا

وقتی هر کسی که دوسش داری میگه

                    تا آخره دنیا باهات می مونم.

گفتم : آره            گفت:چقدر؟

گفتم : از اینجا تا خدا.....

اشک توی چشماش جمع شدو

گفت:مگه نگفتی خدا از همه چیز به من و تو

نزدیکتره؟!!!!